Tá ein silo steðgar við at løða, er trýstið at virka skjótt stórt. Framleiðslan er niðursett. Viðlíkahaldsleiðarin fær boð frá rakstrinum. Virkisleiðarin vil vita, nær streymurin byrjar aftur. Í hesum umhvørvinum er tað natúrliga svarið at ringja til fyrsta arbeiðstakaran, sum tekur telefonina, og taka undir við hvørjari loysn, tey bjóða.
Hetta er eitt mistak.
Munurin á einum góðum siloreingerðararbeiðstakara og einum fátækum kann mátast í døgum við niðursettari tíð, túsundtals dollarum í óneyðugum gjøldum, og tað týdningarmesta, trygdina hjá arbeiðsfólkunum, sum koma inn í siloina. Enn seta flestu virkisleiðarar ongantíð systematiskar spurningar, áðrenn teir seta fólk í starv. Tey stóla á sambond, avrik í fortíðini ella bara tann, sum er tøkur.
Í hesi greinini eru sjey spurningar, sum hvør virkisleiðari skal seta, áðrenn hann tekur ein siloreingerðararbeiðstakara í starv. Spurningarnir snúgva seg um sannroyndarlig fakta, ikki um marknaðarføringspástandir. Svarini fara at skilja arbeiðstakarar, sum gera fakligt arbeiði, frá teimum, sum bara senda fólk í hol við spakum.
Kapittul eitt: Hvør er tín mannagongd fyri at koma inn í avmarkað rúm?
Hetta er tann týdningarmesta spurningurin. Svarið avdúkar, um arbeiðstakarin skilir tey reguleringskrøv og trygdarsiðvenjur, sum stýra arbeiðinum í avmarkaðum rúmi.
Ein professionellur arbeiðstakari fer at lýsa eina skjalprógvaða mannagongd, sum fevnir um atmosferiskar royndir áðrenn innferð, áhaldandi eftirlit við innferð, tvingsilsluftskifti, afturvinningarskipanir, bjargingarstarvsfólk og samskiftisprotokollir. Tey fara at nevna teir ávísu standardirnar, tey fylgja, so sum OSHA ella lokal samsvarandi. Tey fara at bjóða seg fram at veita skrivligar mannagongdir til endurskoðan.
Ein vánaligur arbeiðstakari fer at geva ógreið svar. Tey vilja siga, at vit hava gjørt hetta í áravís og ongantíð hava havt eina vanlukku. Tey fara at leggja upp til, at pappírarbeiðið ikki er neyðugt til eitt skjótt arbeiði. Tey kenna kanska ikki tær serligu reglurnar, sum eru galdandi fyri tín virki.
Eftirfylgjandi spurningurin er líka týdningarmikil. Bið um at síggja eitt nýtt innferðarloyvi til avmarkað pláss, sum arbeiðstakarin hevur gjørt fyri ein annan kunda. Ein professionellur arbeiðstakari fer at hava dømi tøk við kunandanøvnum rættaðum. Ein vánaligur arbeiðstakari fer ikki.
Spyr eisini um venjingarskráir. Hvørja útbúgving klára teirra inntøkuvegleiðarar og fylgjarar? Hvussu ofta verður venjingin endurnýggjað? Fakligir arbeiðstakarar føra útbúgvingarskráir, sum kunnu framleiðast eftir áheitan.
Kapittul tvey: Hvønn hátt fert tú at brúka og hví?
Arbeiðstakarar hava atgongd til ymiskar reingerðarhættir. Hættin ásetur, hvussu leingi arbeiðið varir, talið av fólki, sum skulu inn í siloina, nøgdina av handaligum arbeiði, sum krevst, og trygdarváðan.
Bið arbeiðstakaran lýsa teirra uppskotnu hátt við ávísum orðum. Vilja tey bert brúka hondverktøk? Vilja tey hava við sær drivna útgerð sum pneumatiskar brekarar ella el-flísahamarar? Hava tey atgongd til fjarstýrda útgerð, sum kann bróta uppsamling uttan starvsfólk inni í siloini? Vilja tey brúka hátrýstvatnstrálu? Um so er, hvussu fara tey at stýra nøgdini av vatni, sum verður lagt í siloina?
Hætturin skal passa til tilfarið og trupulleikan. Hondverktøk eru hóskandi til leyst tilfar, sum skal flytast. Drivnir avbrótarar eru neyðugir til herda uppsamling. Vatnstráling kann vera effektiv fyri nøkur tilfar men skapar sløm, sum skal umsitast.
Spyr, hví tey mæla til hendan ávísa háttin. Ein góður arbeiðstakari fer at greiða frá teirra grundgevingum viðvíkjandi tilfarseginleikum, silogeometri og trygd. Ein vánaligur arbeiðstakari fer bara at lýsa tað, sum teir altíð gera.
Spyr eisini um væntaðu varandi tíð. Hvussu nógvar tímar verður siloin offline? Hvussu nógvir arbeiðsmenn verða inni í senn? Hvør er raðfylgjan av stigum frá uppseting til liðugtgerð? Arbeiðstakarar, sum ikki kunnu svara hesum spurningum, hava ikki lagt arbeiðið nøktandi til rættis.
Kapittul trý: Hvør er tín trygdarskrá?
Trygdargongdin fyrr er besta forsøgn um framtíðar trygdargongdina. Bið um ávís tøl.
Hvat er samlaða skrásetingarprosentið hjá arbeiðstakaranum seinastu trý árini? Hvat er teirra dagar burtur avmarkað ella flutt renta? Hvussu nógvar hendingar hava tey upplivað, sum eru tengdar at inntøku í avmarkaðum rúmi? Hava tey nakrantíð havt deyðiligheit?
Í nógvum rættardømum er krav um, at arbeiðstakarar melda hesar upplýsingar. Sjálvt har tað ikki er kravt, fylgja fakligir arbeiðstakarar sínum egna avriki og vilja deila tað. Ein arbeiðstakari, sum ikki kann ella ikki vil veita trygdarskráir, eigur ikki at verða settur í starv.
Eftirfylgjandi spurningurin snýr seg um nær saknar. Hvørjar near miss hendingar hevur arbeiðstakarin upplivað seinasta árið? Nær miss eru hendingar, sum kundu havt elvt til skaða, men ikki gjørdu tað. Arbeiðstakarar, sum fylgja við og læra av nærmissum, hava betri trygdarmenning enn teir, sum bert skráseta veruligar skaðar.
Spyr eisini um teirra rúsevnis- og rúsdrekkakanningarpolitikk. Professionellir arbeiðstakarar, sum arbeiða á vinnuligum virkjum, hava vanliga tilvildarligar royndarætlanir. Tey veita politikkin eftir áheitan.
Kapittul fýra: Hvussu verjir tú mína útgerð og bygnað?
Siloreingerð er oyðileggjandi arbeiði. Tilfar er brotið, flutt og tikið burtur. Í tilgongdini kann sjálv siloin fáa skaða. Veggklæðir kunnu skrapast av. Betong kann slípast. Útlátsventilar kunnu sláast. Niveausensorar kunnu brótast.
Spyr arbeiðstakaran, hvussu teir fyribyrgja hesum skaða. Brúka tey kraftafturmeldingar á drivnari útgerð? Hava tey mannagongdir fyri at arbeiða nærhendis sensorum og ventilum? Kanna tey siloina áðrenn og eftir reingerð fyri at skjalprógva verandi umstøður og nýggjar skaðar?
Fakligir arbeiðstakarar fara at lýsa ávísar siðvenjur. Tey kunnu brúka gummiverjur á brotaratólum. Tey kunnu krevja, at sleppast skal undan ávísum økjum. Tey fara at taka grundmyndir, áðrenn farið verður undir arbeiðið, soleiðis at skaði kann kennast rætt.
Ein skyldur spurningur er um reinføri. Eftir at reingerðin er liðug, hvørjum standi verður siloin í? Verður alt leyst tilfar tikið burtur? Verða veggirnir leysir av uppsamling, sum kann detta seinni? Verður útlátsskipanin roynd, áðrenn siloin verður tikin aftur í nýtslu?
Arbeiðstakarar, sum skunda sær at gera liðugt, kunnu fara úr siloini í einum standi, sum førir til enn eitt brek innan fáar dagar ella vikur. Ein gjølla arbeiðstakari fer at lata siloina vera klára til vanligan rakstur.
Kapittul fimm: Hvat er fulli kostnaðurin, ikki bara tilboðið?
Arbeiðstakaratilboðini eru sera ymisk í tí, tey fevna um. Sum sitatir fevna tey bert um arbeiðsmegi. Onnur eru útgerð, trygdarfyrireiking og burturbeining. Sum tilboð eru fastur prísur. Onnur eru tíð og tilfar við ongum ovara marki.
Bið um fullfíggjaðan sundurbýti av kostnaðinum. Hvat er við í tilboðsprísinum? Hvat er undantikið og verður kravt fyri seg? Er nakað mobiliseringsgjald? Er eitt minstagjald uttan mun til, hvussu lítla tíð arbeiðið tekur? Hvør er tímalønin fyri eykatíð út yvir metingina? Eru vikuskiftis- ella feriurentufaktorar?
Spyr eisini um burturbeining. Hvør hevur ábyrgdina av at taka tilfar úr siloini til burturbeiningarstaðið? Hvør hevur ábyrgdina av burturbeiningargjøldum? Um tilfarið er vandamikið ella krevur serliga handfaring, hvussu er tað so prísásett?
Fakligir arbeiðstakarar geva skrivlig tilboð, sum greitt siga, hvat er við og hvat ikki. Tey svara spurningum um prísáseting uttan at ivast. Vánaligir arbeiðstakarar geva munnlig tilboð, sum geva pláss fyri yvirraskilsisgjøldum seinni.
Vanligasta ósemjukeldan er definitiónin av starvslok. Spyr nágreiniliga, hvørjar treytir skulu vera uppfyltar, fyri at starvið kann metast at vera liðugt. Er siloin tóm til veggirnar? Er ávísur streymstøði kravdur? Hevur arbeiðstakarin ábyrgdina av at taka alt tilfar burtur eisini herd útlegg nærhendis útsøluni? Greiðar definitiónir forða fyri ósemjum.
Kapittul seks: Hevur tú tilvísingar, sum eg kann ringja til?
Tilvísingar eru einfaldasti hátturin at gera due diligence. Enn sleppa nógvir virkisleiðarar undan hesum stiginum, tí teir hava skund ella tí teir hava brúkt arbeiðstakaran áður.
Bið um tríggjar nýggjar kundar við líknandi silogeometri og tilfari til títt virki. Ring til teirra. Set ávísar spurningar. Var arbeiðstakarin til tíðina? Kláraðu tey arbeiðið innan fyri tilboðsprísin? Var siloin eftir í góðum standi? Var nakrar trygdartilburðir? Hevði tú sett hendan arbeiðstakaran aftur?
Spyr eisini um trupulleikar. Hvat gekk galið og hvussu handfaraði arbeiðstakarin tað? Hvør arbeiðstakari hevur mál av og á. Merkið hjá einum fakfólki er, hvussu tey svara, tá tað ikki gongur sum ætlað.
Um arbeiðstakarin ikki kann veita tilvísingar, so er tað í sær sjálvum eitt svar. Fakligir arbeiðstakarar varðveita sambond við kundar og kunnu altíð veita nýggjari tilvísingar.
Kapittul sjey: Hvør er tín tilbúgvingarætlan?
Siloreingerð gongur sjáldan júst sum ætlað. Tilfar kann vera harðari enn væntað. Útgerð kann brotna. Veðrið kann ávirka uttandura siloir. Ein góður arbeiðstakari hevur tilbúgvingarætlanir fyri felags trupulleikar.
Spyr, hvat hendir, um tilfarið er harðari enn væntað, og arbeiðið tekur longri tíð. Hvussu er eykatíð prísað? Eru alternativir háttaløg, sum kunnu setast í verk? Hvør er fráboðanargongdin fyri kostnaðaryvirskot?
Spyr, hvat hendir, um útgerðin brestur. Hevur arbeiðstakarin backup-útgerð tøka? Hvussu skjótt kann avloysaraútgerð fáast á staðið? Er arbeiðstakarin útgjørdur til at umvæla útgerð á staðnum?
Spyr, hvat hendir, um eitt trygdarmál verður funnið undir arbeiðinum. Hvør hevur heimild at steðga arbeiðinum? Hvørjar umstøður vildu elvt til steðg av arbeiði? Hvussu verður arbeiðið byrjað aftur eftir steðgandi arbeiðsskipan?
Yrkisarbeiðstakarar hava skrivað tilbúgvingarætlanir. Tey hava hugsað um vanligar feilháttir og fyrireikað svar. Vánaligir arbeiðstakarar ganga út frá, at alt fer at ganga væl og improvisera, tá tað ikki gongur.
Kapittul átta: Reyð flagg, sum skulu steðga setanartilgongdini
Ávís svar skulu diskvalificera ein arbeiðstakara beinanvegin uttan mun til prís ella tøkni.
Fyrsta reyða flaggið er við til at benda á, at trygdargongdir eru valfríar ella kunnu snarvegast fyri at spara tíð. Ein og hvør arbeiðstakari, sum leggur upp til at sleppa undan atmosferiskum eftirliti, luftskifti ella bjargingarbiðistøðu, setur tíni starvsfólk og teirra egnu í vanda. Set tey ikki í starv.
Annað reyða flaggið er óføri at veita tryggingarprógv. Arbeiðstakarar, sum arbeiða á tínum virki, skulu hava ábyrgdartrygging og arbeiðsmannaendurgjaldstrygging. Bið um tryggingarváttanir, áðrenn arbeiðið byrjar. Staðfest, at dekningsmørk lúka tíni krøv.
Triðja reyða flaggið er at nokta at seta sitatið á skrift. Munnligar avtalur elva til ósemjur. Ein og hvør fakligur arbeiðstakari gevur eitt skrivligt tilboð.
Fjórða reyða flaggið er manglandi kunnleiki til títt ávísa tilfar. Ymiskt tilfar uppførir seg ymiskt. Ein arbeiðstakari, sum viðger sement tað sama sum korn ella kemikaliir, fer sannlíkt at brúka óhóskandi hættir.
Fimta reyða flaggið er stórur umsetningur millum manningar teirra. Spyr, hvussu leingi teirra leiðandi arbeiðsfólk hava verið hjá fyritøkuni. Høgur umsetningur bendir á vánaliga leiðslu og ósamsvarandi góðsku.
Kapittul níggju: Hvussu tú brúkar hesar spurningar í verki
At seta spurningar er bert gagnligt, um svarini lýsa avgerðir. Ítøkiliga tilgongdin hevur trý stig.
Fyrsta stigið er at seta hesar spurningar, áðrenn neyðstøða hendir. Menna sambond við tveir ella tríggjar arbeiðstakarar, sum lúka tínar krøv. Halt teirra kontaktupplýsingar og nýggjari tilboð á skrá. Tá ein silo brestur, veitst tú longu, hvønn tú skalt ringja til.
Stig annað er at skjalprógva svarini. Ger eitt einfalt stigakort við teimum sjey spurningunum og gev hvørjum einstøkum eitt pass ella miseydnað. Arbeiðstakarar, sum ikki klára seg á trygd, trygging ella nokta at veita skrivlig tilboð, eiga at verða burturbeindir uttan mun til onnur viðurskifti.
Triðja stig er at endurskoða spurningarnar við jøvnum millumbilum. Arbeiðstakarar broytast. Teirra trygdarskráir broytast. Teirra starvsfólk broytist. Árligar gjøgnumgongdir tryggja, at arbeiðstakararnir á tínum góðkenda lista framvegis lúka tínar standardir.
Fyri virki, sum umsita fleiri siloir, lønar átakið at halda ein góðkendan arbeiðstakaralista seg skjótt. Tíðin, sum verður spard undir neyðstøðum, tá hvør minuttur av niðursettari tíð kostar pengar, er langt meira enn tíðin, sum verður brúkt til frammanundan útbúgving.
Niðurstøða
At seta ein siloreingerðararbeiðstakara er ikki eitt vørukeyp. Munurin á trygd, góðsku og kostnaði millum arbeiðstakarar er stórur. At seta røttu spurningarnar, áðrenn neyðstøða hendir, ger, at virkisleiðarar kunnu taka upplýstar avgerðir heldur enn desperatar.
Teir sjey spurningarnir í hesi greinini snúgva seg um sannroyndarlig fakta. Hvør er teirra upptøkumannagongd? Hvønn hátt fara tey at brúka? Hvat er teirra trygdarskrá? Hvussu verja tey útgerð? Hvat er fulli kostnaðurin? Hvønn kanst tú ringja til sum tilvísing? Hvør er teirra tilbúgvingarætlan?
Arbeiðstakarar, sum svara hesum spurningum greitt og fakliga, eru verdir at hava á tínum góðkenda lista. Arbeiðstakarar, sum sleppa undan, geva ógreið svar ella nokta at skjalprógva síni svar, eru ikki váðan verdir.
Næstu ferð ein silo steðgar við at løða, verður tú undir trýsti at virka skjótt. Men tú fært eisini karmar fyri at taka eina góða avgerð. Teir fáu minuttirnir, sum verða brúktir til at seta hesar spurningar, spara dagar av niðursettari tíð, túsundtals dollarar í óvæntaðum gjøldum, og tað týdningarmesta, forða fyri óneyðugum váða fyri arbeiðsfólkunum, sum koma inn í tykkara siloir.
