Løtan er kend fyri hvønn virkisleiðara. Útløðingarskjárin vísir null. Niðurstreymoyargongdin svøltar. Operatørurin ringir til viðlíkahald við orðunum, sum eingin vil hoyra: siloin er steingjað.
Tað, sum hendir næst, avger, um trupulleikin verður loystur uppá tímar ella dagar, um kostnaðurin er innihaldsríkur ella spiralar, og um siloin kemur aftur í álítandi rakstur ella brestur aftur innan vikur.
Svarið uppá silo-blokering skal fylgja einum avgerðartræi, ikki eini tilvildarligari raðfylgju av royndum og feilum. Hvørt inntriv hevur ein kostnað, eina varandi tíð og ein eydnusannlíkindi. Rætta valið veldst um tilfarið, silogeometriina, hvussu álvarslig sperringin er, og tilfeingið, sum er tøkt.
Henda greinin gevur eitt avgerðartræ fyri siloblokeringssvar. Hon lýsir tøku inntrivsháttalagið, greiðir frá, nær hvør er hóskandi, og bjóðar ítøkiliga vegleiðing til at taka rætta valið undir tíðartrýsti.
Kapittul eitt: Áðrenn tú gert nakað – Greina blokeringsslagið
Ikki allar sperringar eru eins. Fyrsta stigið í svarinum er at kanna, hvat slag av sperring er farin fram. Hætturin, sum virkar fyri eitt slag, kann vera ónýtiligur ella enntá skaðiligur fyri eitt annað.
Fyrsti munurin er millum boga og rottuhol. Boga merkir, at tilfar hevur myndað eina støðuga kupl omanfyri úttøkuna. Einki tilfar dettur ígjøgnum. Siloin sær út til at vera full ovast og tóm niðast. Rottuhol merkir, at ein smal rás er myndað gjøgnum tilfarið, og tilfarið rundan um er stillt. Streymurin heldur fram men við minkaðari ferð, og støðissensorurin kann vísa tilfar til staðar, meðan útlátið er seint.
Annar munurin er millum sperring við úttøkuni og sperring hægri í siloini. Úttøkusteðgur eru ofta orsakað av tilfarskomprimering á útlátsstaðnum, sum onkuntíð verður saman við mekaniskum forðingum. Hægri sperringar eru vanliga bogar, sum mynda fleiri metrar omanfyri úttøkuna. Staðsetingin ger av, hvørjir inntrivshættir eru gjørligir.
Triði munurin er millum tilfar, sum bara er fast, og tilfar, sum er hert. Fast tilfar kann ofta verða loyst við vibratiónum ella álopi. Hert tilfar kann krevja at skera, brota ella vatnstrála. Skilnaðurin kann gerast við at kanna sperringina við stavi gjøgnum eina atgongdarportur. Um stangin lættliga gongur ígjøgnum, er tilfarið fast men ikki hert. Um stangin møtir fastri mótstøðu, er tilfarið hert.
Fjórði munurin er millum turrtilfarsblokering og bleytt tilfarsblokering. Turt tilfar svarar uppá mekaniskar órógvingar. Bleytt ella kleyvt tilfar kann krevja luft- ella vatninnspræning fyri at loysa tað. Skeiv tilgongd kann gera trupulleikan verri, eitt nú at leggja vatn í eina sementblokering, sum bara ger, at sementið setur seg harðari.
At gera hesar munur krevur upplýsingar. Operatørar, sum vóru til staðar, tá sperringin hendi, hava kanska eygleitt, um streymurin steðgaði knappliga ella stigvíst. Nýggjari søga hjá siloini, eitt nú hvat tilfar varð goymt, hvussu leingi og undir hvørjum umstøðum, gevur ábendingar. Skjót atgongd til eina silotekning, sum vísir geometri og atgongdarstøð, er alneyðug.
Kapittul tvey: Fyrsta linjusvar – Ytri ávirkan og vibratiónir
Tey einfaldastu inntrivini skulu roynast fyrst, tí tey hava lágan kostnað og kunnu loysa nógvar forðingar skjótt. Lykilin er at vita, nær tú skalt lata vera við at royna einfaldar hættir og fara til meira ágangandi.
At hamra siloveggin við sletu ella pneumatiskum hamara er tað klassiska fyrsta svarið. Ávirkanin sendir gjøgnum veggin og kann bróta ein boga ella loysa fast tilfar. Teknikkurin er best brúktur til keglipartin nærhendis úttøkuni, har orkan hevur størst møguleika at røkka sperringini.
Vandin við at hamra er veggskaði og bygnaðarlig álag. Endurtøka av hamring á sama stað kann buldra stál ella spreingja betong. Hamringin skal verða nýtt tvørtur um eitt breitt øki heldur enn at miðsavnast á einum punkti. Rektararnar skulu útbúgvast í rættari tøkni og fáa heimild at steðga, um eingin framgongd er eftir stutta tíð.
Vibratorar, sum eru festir á siloveggin, kunnu virkjast antin áhaldandi ella í pulsum. Nógvar siloir hava vibratorar uppsettar til vanliga streymfremjan. Tá ið sperring hendir, kann tað bróta sperringina, um hesir vibratorar verða koyraðir við størri intensiteti ella í longri tíð.
Virksemið av vibratiónum minkar við fjarstøðu frá kelduni. Vibratiónir, sum verða lagdar við úttøkuna, ávirka tilfar nærhendis úttøkuni, men kunnu ikki røkka einum boga, sum liggur hægri í siloini. Fyri størri sperringar kann vibratión ikki hava nakra ávirkan.
Ytri ávirkan og vibratiónir virka best til leyst tilfar, sum heilt einfalt hevur brúgvað tvørtur um úttøkuna. Tey eru minni effektiv fyri hert tilfar ella fyri tilfar, sum hevur raðfest seg undir trýsti í longri tíðarskeið.
Tíðarfreistin fyri fyrstu linjusvari eigur at verða ásett frammanundan. Ein vanlig regla er, at um sperringin ikki er ruddað innan fimtan til tríati minuttir eftir inntriv uttanífrá, er tíðin komin at fara til ein annan hátt. At halda fram at hamra á eina sperring, sum ikki svarar, spillir tíð og kann elva til skaða.
Kapittul trý: Seinna linjusvar – Rodding og probing
Tá ávirkanin uttanífrá miseydnast, er næsta stigið at fáa atgongd til tilfarið beinleiðis gjøgnum eitt tøkt op. Hetta verður framvegis gjørt uttan inngongd, við at brúka langar stengur ella lansur, sum verða settar inn gjøgnum atgongdarhavnir ella gjøgnum ovast á siloini.
Rodding er effektivt til at bróta bogar, sum eru innan fyri atgongdarhavnirnar. Ein tungur stálstong, vanliga ein til tveir tummar í tvørmáti og upp til tíggju metrar langur, verður settur ígjøgnum havnina og stoytt uppeftir í tilfarið. Operatørurin arbeiðir við stavinum aftur og fram fyri at bróta bogan og lata tilfar renna.
Luftlansur eru ein variatión, sum brúkar trýstluft til at blása tilfar burtur. Lansan verður sett inn gjøgnum atgongdarportrið og beint móti sperringini. Hátrýstluft órógvar tilfarið og kann skapa eina rás, sum streymurin byrjar aftur ígjøgnum. Luftlansur eru serliga effektivar til turt, pulveriserað tilfar.
Vatnlansur kunnu brúkast til tilfar, sum ikki er vætuviðkvæmt. Hátrýstvatn sker ígjøgnum herd útsetingar. Men vatn leggur vætu í siloina, sum kann elva til trupulleikar við tilfarinum, sum er eftir. Vatnlansur skulu ikki nýtast til sement, kalk ella nakað tilfar, sum setur ella herðir, tá tað er vátt.
Avbjóðingin við rodding er at náa sperringini. Atgongdarhavnir eru vanliga nærhendis úttøkuni, sum kann vera undir bøguni. Í slíkum førum kann vera neyðugt við stavning omanfrá, sum krevur, at arbeitt verður ovast í siloini og sett ein stavn ígjøgnum tilfarið, ein tilgongd, sum kann vera trupul, um tilfarið er djúpt.
Roynast skal at rodda og kanna í eitt ávíst tíðarskeið, vanliga tríati til seksti minuttir, áðrenn farið verður undir meira intensivar háttaløg. Um sperringin byrjar at brotna og tilfar byrjar at renna, skal stangin haldast á staðnum fyri at halda rásina, til siloin er nóg tømd til at lætta um trýstið.
Kapittul fýra: Triðja linjusvar – Luftkanónir og streymhjálpartól
Nógvar siloir eru útgjørdar við luftkanónum ella pneumatiskum streymhjálpartólum, sum kunnu setast í verk, tá ið sperringar henda. Sjálvt siloir uttan varandi uppsetingar kunnu hava samband til flytiliga útgerð.
Luftkanónir sleppa knappliga einum spreingi av trýstluft inn í siloina. Spreingingin órógvar tilfar og kann bróta bogar ella minka um veggjauppsamlingina. Luftkanónir eru mest effektivar, tá tær verða beindar á økið, har sperringin er. Fleiri kanónir, sum verða skotnar í raðfylgju, kunnu vera effektivari enn ein spreinging.
Tíðarætlanin fyri luftkanónir at skjóta hevur týdning. Ein spreinging er kanska ikki nóg mikið. Ein røð av spreingingum, sum stigvíst vaksa í trýsti, kunnu bróta ein treiskan boga. Bilið millum spreingingar skal loyva tilfarinum at svara.
Streymhjálpartól sum fluidizer ella luftrennibreytir kunnu vera á silobotninum. Hesi tól innføra luft gjøgnum porøsar miðlar fyri at flóta tilfar og stuðla streyminum. At virkja hesi tól undir sperring kann hjálpa til at endurbyrja streymin við at minka um effektivu friktiónina hjá tilfarinum.
Avmarkingin við luftkanónum og streymhjálpartólum er, at tey eru gjørd til vanliga streymfremjan, ikki til at bróta harðar útleggingar. Um sperringin er herd ella raðfest, kann luft hava avmarkaða ávirkan. Í slíkum førum er neyðugt við mekaniskum inntrivum.
Anlegg við fleiri siloum eiga at umhugsa, um luftkanónir ella streymhjálpartól eru hóskandi til teirra tilfar. Fyri tilfar, sum er tilbøgiligt at boga, kann varandi uppseting av hesum tólum minka um títtleikan av sperringum og tørvin á meira intensivum inntrivum.
Kapittul fimm: Fjórða linjusvar – Fjarstýrd útgerð
Tá uttanhýsis háttaløg og rodding ikki eru nóg mikið, er næsti møguleikin fjarstýrd útgerð, sum kann koma inn í siloina og bróta sperringina uttan at starvsfólk koma inn.
Fjarstýrdir niðurrivingarrobottar eru tann vanligasta loysnin til álvarsligar sperringar. Hesar maskinur verða lækkaðar í siloina gjøgnum ovast ella settar inn gjøgnum stórar atgongdarportur. Teir eru útgjørdir við hydrauliskum brekarum, fresihøvdum ella øðrum tólum, sum bróta hert tilfar.
Fyrimunurin við fjarstýrdari útgerð er, at hon kann røkka sperringum hvar sum helst í siloini og nýta munandi kraft. Útgerðin kann bróta tilfar, sum ikki hevði verið møguligt at ruddað við stengunum ella luft. Vansin er kostnaðurin og tíðin, sum krevst fyri at mobilisera útgerðina.
Avgerðin um at kalla eftir fjarstýrdari útgerð eigur at verða tikin tíðliga í sperringarsvarinum. Leiðslutíðirnar kunnu vera tímar ella dagar alt eftir, hvar útgerðin og tænastuveitarin er. At bíða ov leingi at ringja leingir um niðursetta tíðina.
Mobil útgerð fæst hjá serkønum tænastuveitara. Summir stovnar eiga sína egnu útgerð og viðlíkahalda hana til skjóta útseting. Búskapurin í ognarskapinum er treytaður av títtleikanum av sperringum og tøkum leiguútgerð í økinum.
Tá ið fjarstýrd útgerð verður nýtt, skal førarin hava týðiligt sjónarring inn í siloina. Hetta krevur ofta eyka ljós- ella kameraskipanir. Tilfarið, sum verður brotið, skal takast burtur, sum tað er brotið, fyri at sleppa undan at jarða útgerðina. Samskipan millum útgerðarleiðaran og starvsfólkið á virkinum er umráðandi.
Kapittul seks: Seinasta loysn – Inngongd í avmarkað rúm
Inntøka í avmarkaðum rúmi er seinasta amboðið, sum bert skal nýtast, tá allir aðrir háttaløg hava miseydnast ella ikki eru gjørligir. Vandin fyri at koma inn er munandi, eitt nú luftvandar, uppslúking og fall.
Tá ið neyðugt er við atgongd, skal planleggingin vera gjølla. Atmosferan skal roynast og áhaldandi hava eftirlit við. Tvingsilsluftskifti skal vera. Heintaskipanir skulu vera uppá pláss. Bjargingarbiðifólk skulu vera á inngongdarstaðnum. Inntøkumanningin skal vera útbúgvin og útgjørd til ávísu vandarnar.
Sjálv inntøkan verður vanliga framd av serkønum arbeiðstakarum við drúgvum royndum innan avmarkað rúmdararbeiði. Starvsfólk á stovninum skulu ikki nýtast til inngongd, uttan so at tey eru rætt útbúgvin og útgjørd.
Arbeiðið inni í siloini fevnir um at bróta sperringina frá toppinum niðureftir. Manningin byrjar ovast í sperringini og arbeiðir niðureftir, og tekur tilfar burtur í stýrdum stigum. Hendan tilgongdin forðar fyri, at tilfar knappliga fellur saman, sum kundi jarðað manningina. Arbeiðið er seint og metodiskt.
Varandi tíðin á einum avmarkaðum rúmsinngongd til sperringarruddingar kann vera tímar ella dagar alt eftir rúmdini av tilfari og torleikanum av arbeiðinum. Manningar eru vanliga avmarkaðar til stuttar arbeiðstíðir og síðani hvílitíðir orsakað av fysisku krøvunum at arbeiða í verndarútgerð.
Eftir at sperringin er ruddaður, skal siloin kannast fyri at tryggja, at alt leyst tilfar er tikið burtur, og at veggir og útlátsskipan eru í góðum standi. Innferðarloyvið og tilhoyrandi skjøl skulu útfyllast.
Kapittul sjey: Avgerðartræið í verki
Teir sjey spurningarnir niðanfyri mynda eitt avgerðartræ, sum leiðir blokeringssvarrøðina.
Spurningur eitt er hvat slag av blokering er tað? Boga ella rottuhol? Útgang ella høgt? Fastur ella herdur? Turt ella vátt? Svarini avgera, hvørjir háttaløg hava størstu eydnusannlíkindini.
Spurningur tveir er hava vit roynt ytri ávirkan og vibratiónir? Um ikki, so byrja har. Um ja og nei eydnast innan tíðarfreistina, so halt fram.
Spurningur trý er kunnu vit stavna sperringina frá einum atgongdarhavni? Um ja, royn at rodda ella luftlansa. Um nei, ella um rodding ikki eydnast innan tíðarfreistina, halt fram.
Spurningur fýra er hava vit luftkanónir ella streymhjálpartól tøk? Um ja, so set tey í verk. Um ikki, ella um tað ikki eydnast teimum, so halt fram.
Spurningur fimm er fjarstýrd útgerð tøk og hóskandi? Um ja, mobilisera tað. Um ikki, ella um leiðslutíðin er óhóskandi, so halt fram.
Spurningur seks er neyðugt og trygt at koma inn í avmarkað rúm? Um ja, so legg ætlanir og fremja upptøkuna. Um ikki, umhugsa so fyrru stig.
Spurningur sjey, sum skal setast í allari tilgongdini, er hvat kunnu vit gera fyri at forða fyri, at henda sperring kemur aftur? Svarið til aktuella hendingina eigur at fevna um eina fyribyrgjandi ætlan.
Avgerðartræið skal skjalprógvast sum skrivlig mannagongd og endurskoðast saman við viðlíkahaldstoyminum, áðrenn sperringar henda. Í stressinum av eini veruligari hending forðar tað, at hava eina skjalprógvaða mannagongd, at toymið hoppar ov skjótt til tann mest ágangandi háttin ella dvølur ov leingi á háttum, sum ikki virka.
Kapittul átta: At fyribyrgja afturgongd undir svarinum
Svarið uppá eina sperring er eisini tíðin at savna upplýsingar til fyribyrging. Eygleiðingar, sum verða gjørdar undir inntrivinum, kunnu avdúka grundorsøkina.
Um sperringin var orsakað av bøging við úttøkuni, kann úttøkustøddin vera ov lítil til tilfarið. Um sperringin var orsakað av tilfarsherðing undir goymsluni, kann tað vera neyðugt at minka um uppihaldstíðina. Um sperringin var orsakað av vegg uppsamling, sum datt í streymrásina, kunnu veggirnir hava tørv á fóðri ella reingerðartíttleikin kann hava tørv á at økjast.
Tilfarið, sum er tikið úr sperringini, skal kannast. Standurin á henni gevur ábendingar. Er tað truplari enn vanligt? Er tað vátari enn vanligt? Inniheldur tað fremmandar lutir? Svarini vísa á ávís fyribyrgjandi tiltøk.
Myndir og mátingar, sum eru tiknar undir svarinum, skulu skjalprógvast. Hesar skrásetingar gerast partur av søguni hjá stovninum og kunnu vísast til, tá líknandi sperringar henda ella tá umhugsað verður at gera fyribyrgjandi íløgur.
Kapittul níggju: Nær skalt tú ringja til hjálpar
Ein av teimum torførastu avgerðunum í sperringssvarinum er, nær tú skalt ringja til hjálp uttanífrá. Stoltleiki og fíggjarætlanartrýst kunnu fáa toymi at royna hættir, sum eru uttanfyri teirra førleikar ella at halda fram við óvirknum hættum longri enn tey skulu.
Útloysarin fyri hjálp uttanífrá skal byggja á tíð og serkunnleika. Um sperringin ikki er ruddaður innan fýra tímar eftir fyrsta svar, eigur at verða umhugsað um fakliga hjálp. Um neyðugi hátturin, so sum fjarstýrd útgerð ella inngongd í avmarkað rúm, krevur serkøna útgerð ella útbúgving, sum stovnurin ikki hevur, skalt tú ringja beinanvegin.
Serkønir tænastuveitarar hava royndir og útgerð, sum flestu virkir ikki kunnu rættvísgera at eiga. Kostnaðurin hjá teimum er høgur, men kostnaðurin av longri niðursettari tíð er hægri. Avgerðin um at kalla skal byggja á búskaparfrøði heldur enn á trega at viðganga ósigur.
Leiðslutíðin til hjálp uttanífrá er ofta fleiri tímar. At ringja tíðliga merkir, at hjálpin kemur fyrr. At bíða eftir at ringja merkir, at hjálpin kemur seinni, og sperringin hevur sitið óloyst longri.
Kapittul tíggju: Eftir at sperringin er ruddað
Arbeiðið er ikki liðugt, tá streymurin byrjar aftur. Virksemi eftir sperring avger, um siloin kemur aftur í álítandi rakstur.
Siloin skal kannast fyri at tryggja, at alt tilfar er tikið burtur úr sperraða økinum. Eitt og hvørt leivdartilfar kann elva til afturgongd. Eftirlitið skal fevna um at kanna veggirnar, úttøkuna og útlátsútgerðina fyri skaða.
Orsøkin til sperringina skal skjalprógvast og endurskoðast. Hvør støða førdi til sperringina? Var tað forútsiguligt? Hevði tað kunnað verið forðað? Svarini skulu skrásetast og nýtast til at dagføra reingerðartíttleikan ella fyribyrgjandi viðlíkahaldsætlanina.
Tað sperraða tilfarið skal takast úrtøku og kannast. Eginleikarnir kunnu vera broyttir undir goymsluni. Er tilfarið ikki longur egnað til ætlaðu nýtsluna, skal tað burturbeinast á rættan hátt.
Gjøgnumgongdarfundur skal vera við svartoymið. Hvat riggaði væl? Hvat kundi verið gjørt betri? Lærdómurin eigur at verða tikin við í blokeringssvar mannagongdina.
At enda skal fylgjast væl við siloini fyrstu tímarnar og dagarnar eftir, at streymurin byrjar aftur. Afturgongd er møgulig, um leivdartilfar er eftir ella um umstøðurnar, sum elvdu til sperringina, ikki eru viðgjørdar.
Niðurstøða
Silo-blokering er óunnilig á øllum virkjum, sum goyma rúgvutilfar. Munurin á einum væl stýrdum svari og einum illa stýrdum svari verður mátaður í tímum av niðursettari tíð og túsundtals dollarum av kostnaði.
Avgerðartrætilgongdin gevur bygnað til svarið. Tað forðar liðum í at royna háttaløg í skeivari raðfylgju. Hon ásetir tíðarfreistir fyri hvønn hátt. Og tað fevnir um greið avgerðarpunkt fyri, nær skal eskalera til meira intensiv inntriv.
Lykilin til effektivt blokeringssvar er fyrireiking. Skjalprógva avgerðartræið, áðrenn ein hending hendir. Venja viðlíkahaldstoymið um hvønn hátt. Knýta sambond við serkønar tænastuveitarar, áðrenn tørvur er á teimum. Halda útgerðina, sum skal til fyrstu linjuháttir so sum stengur, vibratorar og luftsamband.
Tá ið ein sperring hendir, skalt tú fylgja raðfylgjuni. Byrja við einføldum hættum. Framgongd til meira intensivar hættir bert tá einfaldari hættir miseydnast. Ring eftir hjálp, tá støðan fer upp um innanhýsis førleikan. Og fanga altíð læringina til fyribyrging.
Ein sperring, sum verður loyst uppá seks tímar, kostar nógv minni enn ein, sum tekur tríggjar dagar. Munurin er fyrireiking og disiplinerað útinning av eini væl skipaðari svarætlan.
